Blog #08: stroomuitval, stilte en de souk

De laatste restpuntjes worden afgerond, en we kunnen sinds afgelopen week prima zwemmen in het indoorzwembad. Soms een beetje verfdamp of lijmlucht, geslijp omdat er tegeltjes gezet moeten worden en steevast zoals alles hier een dikke laag stof. Maar het water is prima te doen met 28 graden. Deze week was ook de eerste keer dat we een stroomstoring hadden, op de compound en op het werk.

Zonsondergang

Zonsondergang

Al was dat laatste niet echt een storing, maar meer een gevalletje van de rekening niet betaald. Tja dan wordt je zonder waarschuwing afgesloten en probeer dan maar weer eens verbonden te worden met het elektriciteitsnet. Het kan natuurlijk altijd dat dit even duurt, maar bij ons speelt ook nog eens mee dat alle zekeringen en waarschijnlijk uit geklapt zijn. Ja dan is het toch al niet zo ruime kantoor wel een beetje te klein. Er kwam ook nog hoog bezoek en verdomd een 20 minuten voordat het bezoek een rondleiding zou krijgen deed de verlichting het weer en kon iedereen terug, na 3 dagen inschikken, naar zijn eigen plekje. Oftewel Insjallah.

Samen met hoog bezoek en zonder dat er wanden rondom de vergaderzalen staan volgt dan ook de stilte…… sssst er is hoog bezoek! 40 man die proberen zonder lawaai te werken in een open kantoor, het is weer eens wat anders dan met je oordoppen in zitten omdat je anders gestoord wordt. Als het bezoek weg is en er zijn nog broodjes over, dan zijn mijn koffiejongens (die 1,5 dag druk zijn geweest met voorbereiden) de eerste die een paar bordjes met lekkernijen hoog opgestapeld naar binnen werken. Dat hebben ze wel verdiend.

Voor mij was het bezoekje aan de oude binnenstad van Riyadh nabij Masmak fort en de oude souk een hoogtepuntje van deze week. Ten eerste omdat ik gewoon lekker met nog 1 iemand ben geweest en niet met 10 man. Er is niets mis met 10 man, maar wal als je lekker ongedwongen rond wilt slenteren en wel ziet waar het schip zal stranden. Ten tweede omdat de Souk echt een Souk was en niet zo’n modern ding met winkeltjes.  Ten derde omdat je er allerlei onmogelijke voorwerpen kon kopen, van geweren uit de pre-historie, tot zwaarden, tulbanden, abaya’s, vreemde groenten en verlept fruit, koperen, gouden en zilveren potjes, pannetjes en prullaria in alle soorten en maten. Steegjes kriskras door elkaar, met allemaal mensen die lekker relax rond struinen, afdingen of gewoon lekker chillen met een kopje koffie of thee.

Masmak fort, gemaakt van stro en klei

Masmak fort, gemaakt van stro en klei

Daarna wilden we nog even boodschappen doen, maar zijn we in een lekker Italiaans restaurant beland, ondanks dat we een eind van verse zalm afzitten, smaakte de tagiatella met zalm uitstekend en waren er geen op- of aanmerkingen op. Lekker westers, maar soms wel zo fijn. Gelukkig keert de lol in de groep weer een beetje terug en wordt er wat meer gelachen dan de afgelopen dagen. Dit kan ook komen doordat er veel van de collega’s bijna na huis gaan, dat komt de stemming denk ik wel ten goede.

Hieronder weer wat leuke plaatjes, fijne feestdagen en hopelijk tot volgend jaar!

Groet, Basfietst bijna……

Advertenties

Blog #07 toch nog een opleverpuntje

Na Dubai is het weer een tijdje erg druk geweest en heb ik niet echt tijd genomen om een blog te typen, maar ook nu weer voldoende beleefd. Eerst maar even over het werk. Mijn mannetjes werken nog steeds vol plezier en maken veel lol met elkaar. Dat straalt gewoon iets fijns uit, en de chauffeur van de Flintstone mobiel heeft een heuse luxe Hyundai. En wat doe je als je een nieuwe auto hebt? Juist dan ga je lekker in je auto zitten, motor aan en lekker naar Hindi muziek luisteren. Uiteraard moet Boss (tja Bas is lastig) dan er ook naast komen zitten en luisteren. Vol trots krijg ik alle vakjes, klepjes en de mogelijkheden van de stereo te zien en horen…… Gaaf man.

In een land met zoveel zand, geen drank en gesluierde vrouwen (ninja’s / brievenbussen) ga je natuurlijk gekke dingen doen met een auto. Maar tot op heden viel het mee tot de donderdagavonden nabij de westerse malls. Afgelopen zaterdag hebben we een nieuwe staaltje rijkunsten gezien. Klik maar eens op onderstaande filmpje voor een impressie. In de auto op weg naar het werk keken wij wel even vreemd op toen we dit zagen gebeuren op een 4-baansweg midden in de stad en met ander verkeer er omheen.

Verder kwam ik er naast de vreemde arabische hobbies achter dat ik free of charge! een echt zwembad in men huis kon maken. Mijn bovenbuurman liet zijn bad leeglopen en binnen een paar tellen stond mijn woonkamer vol met water. Gelukkig maar een centimeter ofzo, maar toch. De schoonmakers en loodgieters die schrokken zich kapot en binnen een mum van tijd had ik 11 man aan de slag. De reactie van de hoofdschoonmaker was veel zeggend! Oh this is no good, I clean yesterday! Dit terwijl hij met zijn handen naar zijn haar ging en hoofdschuddend op blote voeten door de plas heen liep.

Ach het scheelt dat ik toch al thuis wilde blijven die avond om Sinterklaas gedichten te maken en de inspanningen zijn beloond, voor 19 personen een gedicht en de Sint en zijn Pieten hadden voor cadeautjes gezorgd. Samen met kleine Jaap hadden we ook lekker wat te eten gemaakt en daardoor was het een gezellig avondje met alle mannen zo na het werk. De Sint heeft ons niet teleurgesteld. mede dankzij wat hulp van de Pieten in Nederland. Zo in de ban van de Sint, kwamen we op het idee om naar paarden te gaan kijken, ach het is gewoon een leuk bruggetje. Maar op vrijdag is er hier niet zoveel te doen, daarom verzin je soms wat vertier. Met 10 man zijn we naar de GCC (midden oosten) show jumping championships geweest. Of te wel ballo’s op een paard die over balkies heen springen.

Mij was het meer te doen om de rit er naar toe, 150km door het landschap rondom Riyadh, prachtig, woestijn, heuvels en o zo leuke plekken om een keer met een 4WD, Mtb of tent heen te gaan. Ja ik zie weer allemaal avonturen om een keer te ondernemen. Ook het estate waar het paardenspringen was, was een beleving. Een groene oase midden in de woestijn, met een lokale corner met tenten, kameel, traditionele bankjes, een foodcourt, een family tribune en op de een of andere manier 10 Nederlanders met VIP kaarten….. uiteraard auto’s in de verloting en veel mensen van stand bij de paarden. Maar ook voor de normale Saudier is dit een dagje uit blijkt wel aan de opkomst tegen de tijd dat wij aan het einde van de middag weer richting huis gaan. Uiteraard onderweg even bidden, want het is vrijdag en dan moet je naar de moskee, of er nu wel of geen 10 man op je wachten.

Nog maar een paar weekjes en dan sta ik weer in de Nederlandse kou om daarna door te gaan naar Lapland op wintersurvival afgesloten met een luxe blokhut…. Goed vooruitzicht, maar nu eerst nog de feestdagen doorkomen en leuke plannen maken om te ondernemen..

Groet voor nu,

Basfiets (bijna…)

Weer wat mooie plaatjes:

Blog #06: Dubai

Opleverpunten of niet, de 30 dagen die ik achter elkaar in Saoedi Arabie mag blijven zijn alweer bijna om, tijd dus om naar Dubai te gaan, of Bahrein, Muscat, Kuwait, maar voor ons dus Dubai. Donderdagochtend nog even werken en dan op de middag het vliegtuig in om daar in de vroege avond aan te komen. Omdat er een vrijdag achter zit, kunnen we een nachtje blijven slapen. Dat brengt gelijk ook als voordeel mee, dat je niet zo hoeft te haasten en gewoon lekker van je biertje kan genieten.

In Dubai is altijd wat te doen, soms is de Ferrari rood en soms is de Lamborghini groen. Zonder dollen, aan mooie auto’s geen gebrek, dus als we voor ons hotel kunnen kiezen om met een dikke Mercedes naar Dubai Mall te gaan in plaats van Toyota, dan doen we dat natuurlijk. Helaas was het bij ons hotel komen niet zo makkelijk, je stapt de metro uit bij Dubai Mall, je ziet het hotel en circa 16 rijbanen tussen ons en het hotel. Dan maar richting de Mall lopen en kijken of we daar aan de andere kant van de weg kunnen komen…. helaas. Na ruim een uur ons vergaapt te hebben in de mall een taxi genomen. Ik ben zelden zo hard uitgelachen door een wild vreemde. De beste chauffeur lag helemaal dubbel van het lachen toen hij hoorde waar we heen wilden. Na wat opfrissen is het tijd om Dubai Mall en omgeving eens goed te bekijken, geen slechte plek om een paar daagjes te zijn.

Buhrj Khalifa

Buhrj Khalifa uitzicht vanuit men kamer.

Een Aquarium van 2,5 etage hoog, een ijshockey ring met een internationale wedstrijd in de Mall en de Buhrj Khalifa, of te wel 829 meters de lucht in. Natuurlijk mag een bezoekje aan de kroeg ook niet ontbreken, met een Wiskey cola net zo duur als een biertje is de keuze niet zo moeilijk…. een biertje. Niet alleen de gebouwen in Dubai zijn mooi…. 🙂

De volgende ochtend gaan we de Buhrj op (124 etages in 1 minuut), daarna lekker met de beentjes in het zand en lekker aan het strand genieten van al het moois om ons heen. Buhrj el Jarab, Buhrj Khalifa en natuurlijk het middaggebed op het strand in stereo. Yippieeeeeeee en dan is de zee ook nog eens 27 graden, prima temperatuurtje dus. Helaas zaterdag is het gewoon weer werken, maar de batterijen zijn weer even opgeladen. Dat was ook wel even nodig met 60 uur per week werken en wat kleine opleverpuntjes.

Op de terugweg in het vliegtuig zit ik naast een Indiër die in Riyadh woont en werkt en schijnbaar heel erge honger heeft, want op het moment dat ik even met Orville zit te praten, wordt mijn broodje zo van mijn bord gepakt en opgegeten….. ach ik ben toch geen fan van die kleffe vliegtuigbroodjes of maaltijden. Maar om het nu zomaar te pakken zonder te vragen… dat is dan wel weer een ander uiterste. Volgens hem smaakte het in ieder geval prima met slasaus. ???

Luchthaven van Riyadh

Luchthaven van Riyadh

Op het werk is de afgelopen week niet zoveel schokkends gebeurd, een verhuizing, een paar stevige discussies met chauffeurs, een klein schoonmaak probleempje (de schoonmaak kwam gewoon niet meer) en de koffie was een paar uurtjes uitverkocht. Gelukkig leer ik snel en is het Insjallah als er naar gevraagd wordt en begrijpt iedereen het ook nog. Een klein minpuntje was wel dat we bij het vervoer met de busjes een collega even vergeten waren, maar ook die is veilig en wel weer op de plek van bestemming gekomen. Toch nog maar even terug in de schoolbanken om tot 17 te leren tellen. Wel jammer dat ook 2 chauffeurs dan ook terug moeten, want die hadden er ook 17 geteld….. en daarmee zijn we op dit moment toch echt. De kantoorartikelen kunnen nog steeds niet besteld worden, want het formulier moet nu door de Bookstore gebracht worden en niet door ons, dus ja dan gaat de paarse krokodillen procedure gewoon opnieuw beginnen, ondanks dat je alles netjes in Arabisch en Engels hebt gedaan en precies doet wat er de eerste keer gevraagd werd. Maar net zoals thuis is de ene ambtenaar de andere niet.

Voor de aankomende week hoop ik op bezoek van de Sint en als het allemaal wil lukken dan gaan we vrijdag naar een paarden springevenement van de Gulf Countries….. op een resort 125 km van Riyadh. Dat is weer eens wat anders dan rondhangen in de mall of bij het zwembad wat nog steeds eb is en eindelijk kan ik dan eens wat meer zien van het land. Ik kan niet wachten tot ik mijn fiets mee kan nemen!

Groet Bas (fietst nog steeds niet)

En weer wat mooie plaatjes:

Blog #05: Opleverpunten in de regen!

Ging het vorige blog er nog over dat dit geen vakantie is, dat we wonen in een Vinex wijk en dat het ook hard werken is. Eigenlijk zoals het in Nederland dus ook is, met in plaats van 36 nu 60 uur werken. Dit blog is daar een vervolg op en gaat in op de burgerlijke dingen die we hier doen.

Want hoe burgerlijk is het om op je vrije dag (weekeinde voor de Nederlanders) eens lekker een nieuwe auto uit te gaan zoeken. Er is geen betere plek dan de auto souk om dat te gaan doen. De Auto souk is eigenlijk een soort auto eiland zoals dat in Deventer en andere steden zit, alleen dan in de open lucht. Je gaat ook niet met je auto er naar toe om dan in een showroom te kijken. Nee je rijdt er heen en op het moment dat je in de autobuurt bent kan je al rijdend je auto verkopen aan mannetjes langs de kant van de weg. Zelfs voor onze Hyundai bus hebben we kopers gevonden.

Auto souk

 

Verder kun je er natuurlijk ook je natje (thee) en je droogje (nootjes, koekjes) krijgen en is er veel te zien. Met aan Toyota Landcruiser of Prado doe je hier niet mee Audi is het pas vanaf de A6 en als het kan met de “L” erachter. BMW is te klein en Mercedes zijn alleen de exclusievere modellen om aan te zien. Nee Maybach, Rolls Royce, Porsche Panamera (ons voorstel was om deze als company car te nemen) en natuurlijk mijn favoriet de Maserati Quatroporte. Of te wel een dikke bak waar de fiets nog gewoon in kan. Wat kost dat dan?? Is de Hollandse vraag? Ach wat maakt het uit, laten we het er op houden dat je hier voor 40.000 EUR een auto rijdt die in Nederland ongeveer 2 a 3x zo duur is. De benzine is hier trouwens ook maar 10ct per liter.

Auto souk
Auto souk

Auto souk

Ongeschonden uit de strijd komen zal er hier alleen niet bij zijn, want net zoals in de rest van de wereld (behalve Noord – Europa en Noord Amerika) rijden ze hier als imbicielen. 4 wegvakken betekend 7 auto’s naast elkaar, rechts inhalen is standaard en met 120 door de stad kan prima. Het leukste is om in de avond naar de grote winkelstraten te gaan en te kijken hoe ze wheelies maken met motoren, of al rijdend op het zadel staan met de armen gespreid en meer van dat soort fratsen.

Verder stond de afgelopen week in het teken van opleverpunten.Met regen bleken de appartementen verre van waterdicht en kreeg ik op de begane grond zelfs water uit mijn plafond, mijn buurman kreeg zelfs een muur die water gaf. Een tweede opleverpuntje wat aan het daglicht kwam, was toen ik het bad leeg liet lopen. Het badwater ging er netjes door het gootje uit om vervolgens via de riolering mijn slaapkamer weer in te stromen en het derde puntje is dat de loodgieter de zwanenhals verkeerd heeft gemonteerd waardoor er water in de keukenkastjes staat. Ach en met dat noodweer kan je natuurlijk ook niet al te veel verwachten van een Griekse Aannemer in Saoedie Arabie en wanneer regent het hier nu? Behalve de afgelopen 3 dagen…

Ons kantoor in de regen

Ons kantoor in de regen

Heej het regent binnen in kantoor!!

Heej het regent binnen in kantoor!!

Gelukkig gaat het op het werk allemaal veel gestructureerder, uiteindelijk zijn alle tafels en stoelen er, zelfs ladeblokken (ondingen…) en vergadertafels zijn compleet. We hebben eindelijk voldoende watercoolers en koffiemachines. In de 1e 2.5 dag dat de apparaten er nu staan zijn er al meer dan 800 bakkies gedronken. De account voor de kantoorartikelen is in de maak (had al 1 week geleden geopend moeten zijn, maar goed insjallah) en de offertes voor maincontractors zijn binnen.

Stoelendans van vorige week?? NU hebben we er genoeg

Stoelendans van vorige week?? NU hebben we er genoeg

Nog meer knutselaars, maar goeie gasten

Nog meer knutselaars, maar goeie gasten

lekker knutselen, volgens insjallah time begin je ergens te laat en eindig je stipt op tijd

lekker knutselen, volgens insjallah time begin je ergens te laat en eindig je stipt op tijd

Het kantoor, zaal 1 vd 5

Het kantoor, zaal 1 vd 5

Kan je er niet bij, kruip je er toch in...

Kan je er niet bij, kruip je er toch in…

Sta niet raar te kijken als deze maincontractors met voor ons niets zeggende namen meer dan 100.000 mensen per dag voeden en huisvesten. Leuke business dus.

De uitdaging voor de volgende week is om naast het opvoeden van personeel en de collega’s structuur te krijgen in de bestelwijzen, maar ook om wanden, av-middelen en office equipment aan te schaffen. Zo krijgen we de boel stukje bij beetje beter op de rit. Sinds deze week hebben we een coffeeboy en een interieurverzorger, volgende week komt er een chauffeur bij! (Foto’s van de mannekes volgens, coole jongens)

Helaas is het zwembad op de compound nog steeds eb en is het dus een beetje behelpen in de gym en met hardlopen, maar met de weersverandering ben ik er niet zo rouwig om dat ik even niet buiten kan zwemmen. Volgende week zit ik rond deze tijd in Dubai om voor de 1e keer het land te verlaten en weer in te gaan ivm de geldigheidsduur van het visum. We pakken maar een luxe hotel (suite met 2 aparte slaapkamers) en we gaan een aantal leuke dingen ondernemen. Lijkt het toch nog een beetje vakantie volgende week vrijdag.

Groet, Basfietst

Nog wat plaatjes:

Yes, een koffiemachine ipv een huistuin en keuken nespresso ding en men watercooler

Yes, een koffiemachine ipv een huistuin en keuken nespresso ding en men watercooler

Fa... tower, mooi ding, naam vergeten, bovenin zit een bol waar een tof restaurant zit.

Fa… tower, mooi ding, naam vergeten, bovenin zit een bol waar een tof restaurant zit.

Blog #04: Wonen in een Vinex wijk

Voor de mensen die denken: “die Bas heeft heeft het maar goed voor elkaar, zo op vakantie op kosten van de baas.” is dit volgende blog bedoeld. Natuurlijk ook voor iedereen die het gewoon leuk vindt om een blog te lezen over de belevenissen in Riyadh.

Want ja op vakantie kan het wel lijken met al die foto’s van een miljoenenstad, een appartement met drie toiletten en een zwembad om de hoek.  Om te beginnen met de plek waar mijn huis staat. Dat is een zogenaamde compound. Of te wel een nog niet afgebouwde Vinex wijk met een muur van 3 meter hoog eromheen, bewaking en toegangscontrole. De compound zelf is half af, de beplanting wordt nog gepoot, de sportfaciliteiten zijn beperkt, het asfalt moet nog gedraaid worden (ik ken nog wel een paar goede wegenbouwers ;-)) en vandaag was het zwembad een pierenbadje geworden in verband met het aansluiten van lampen.

De compound ligt aan het uiterste puntje in het noorden van de stad, en er ligt dus niets in de buurt dan zand en wegen die nog niet af zijn. Even ergens heen lopen is er niet bij, daarnaast hebben we hier geen eigen auto’s dus moeten we met busjes naar het werk. Dat is dan wel weer gezellig en geeft een positieve bijdrage aan de sfeer. In de stad zelf kunnen we ons wel met taxi’s (of onze bussen met chauffeur) bewegen, maar met werkdagen die beginnen met het busje op de compound om 6.30 en weer terugkomen op de compound rond 18.00 / 18.30 is er niet zo veel tijd over om wat te doen. Een beetje skypen, koken en wat sporten, misschien nog even BVN kijken of een serie via een niet gecensureerde site en dan is het alweer ruimschoots bedtijd.

IMG_20131109_063326

De compound af langs de beveiliging.

Op maandagen en donderdagen doen we samen boodschappen en aangezien de donderdagavond het begin van een eendaags weekeinde is, hebben we de afgelopen 2 donderdagen even de stad bekeken. Je moet toch weten waar je woont hé, maar dat is het beste te vergelijken met thuis even een biertje op donderdagavond in de stad…. helaas bier kennen ze hier niet.

Hoor je mij klagen? Nee helemaal niet, want het werken is leuk met al die vreemde culturen, al zijn er altijd bepaalde figuren die je liever vandaag dan morgen achter het behang plakt (gelukkig geen Nederlandse collega’s). De Saoedische cultuur maakt het werken soms wel extra uitdagend, alles gaat gepaard met Insjallah…. als God het wil. In Afrika wist je gewoon dat mensen geen idee hadden van hoe of wanneer, maar hier is het donderdag Insjallah, dat is nu dus misschien zondag…. of maandag of wellicht volgende week donderdag. Alleen de eindtijd is bij de werklui geen Insjallah, vier uur is vier uur en dan zijn ze weg.

Dat betekend dus dat koffiemachines zomaar een week later komen, waterautomaten niet arriveren en de schoonmaak soms een avondje over slaat. Wanneer dat gebeurt met ruim 100 mensen in een kantoor met een tegelvloer en ca. 30 mensen per kamer en één beperkte Nespresso thuismachine voor iedereen…. Nou dan geeft dat soms wel leuke taferelen. De stoelendans van afgelopen week omdat de stoelen ietsjes later waren was erg grappig om te zien, mensen die overal heen lopen met hun stoel en zelfs op ladeblokken zitten te werken… staand vergaderen (de vergaderingen duren dan ineens veel korter) en allerlei methoden om toch een stoel te houden als je even weg wilt. Collega’s vragen, jasjes erop leggen, de stoel in een andere kamer zetten of gewoon de stoel meenemen als een boodschappenkarretje door kantoor. Best vermakelijk.

Gelukkig bestaat niet heel mijn werk uit het regelen en corrigeren van de Saoedische tijd, want straks hebben we meer dan 20 locaties verspreid over de hele stad en die moeten allemaal een vorm van service hebben. Die kantoren en de bouwlocaties bevatten straks ruim 15.000 mensen en die moeten allemaal naar het toilet, wat drinken, maar vooral heel hard werken om het project op tijd af te hebben. Taferelen zoals met de stoelen en het gebrek aan koffie kunnen dan echt niet meer. Kortom dat wordt een behoorlijke uitdaging, niet alleen het leveren van de diensten, maar ook het vinden en bouwen van geschikte ruimten voor wonen en werken.

De andere helft van mijn werk binnen General Services (ja ja een hele mond vol) heeft te maken met HR-achtige / gerelateerde dingen. Vervoer, Auto’s, Verblijfs en werkvergunningen en ook nog Training & Education (PR). Ach vroeger was ik al goed in het verkopen van lucht, dat moet dan nu helemaal wel voor elkaar komen, gelukkig kan ik een team samenstellen van allemaal mensen die hierin gaan ondersteunen. Deze nieuwe collega’s zullen van over de hele wereld komen, ik ben dus heel benieuwd of we de tijdszones op elkaar afgestemd krijgen.

Ik hoef mij dus niet te vervelen, maar vakantie is het zeker niet, de oogjes gaan vaker om 22.00 dicht dan later. Jammer alleen dat ik mijn fiets toch wel heel erg mis! Twee á drie keer per week zwemmen en rennen op de compound zijn leuk maar niet zo leuk als lekker op twee wielen door het landschap rollen. Of het een De Rosa racefiets of een Wilier wordt of toch misschien een 29-er met smalle banden moet ik nog even snel bedenken, want in januari moet de fiets het vliegtuig in.

Bas (Fietst nog niet)

En nog wat plaatjes:

IMG_20131109_063819

De stad in, op de vroege ochtend

IMG_20131109_063506

 

De weg langs ons huis naar de stad.

Kingdom tower

Kingdom tower omdatie zo mooi is!