Blog #05: Opleverpunten in de regen!

Ging het vorige blog er nog over dat dit geen vakantie is, dat we wonen in een Vinex wijk en dat het ook hard werken is. Eigenlijk zoals het in Nederland dus ook is, met in plaats van 36 nu 60 uur werken. Dit blog is daar een vervolg op en gaat in op de burgerlijke dingen die we hier doen.

Want hoe burgerlijk is het om op je vrije dag (weekeinde voor de Nederlanders) eens lekker een nieuwe auto uit te gaan zoeken. Er is geen betere plek dan de auto souk om dat te gaan doen. De Auto souk is eigenlijk een soort auto eiland zoals dat in Deventer en andere steden zit, alleen dan in de open lucht. Je gaat ook niet met je auto er naar toe om dan in een showroom te kijken. Nee je rijdt er heen en op het moment dat je in de autobuurt bent kan je al rijdend je auto verkopen aan mannetjes langs de kant van de weg. Zelfs voor onze Hyundai bus hebben we kopers gevonden.

Auto souk

 

Verder kun je er natuurlijk ook je natje (thee) en je droogje (nootjes, koekjes) krijgen en is er veel te zien. Met aan Toyota Landcruiser of Prado doe je hier niet mee Audi is het pas vanaf de A6 en als het kan met de “L” erachter. BMW is te klein en Mercedes zijn alleen de exclusievere modellen om aan te zien. Nee Maybach, Rolls Royce, Porsche Panamera (ons voorstel was om deze als company car te nemen) en natuurlijk mijn favoriet de Maserati Quatroporte. Of te wel een dikke bak waar de fiets nog gewoon in kan. Wat kost dat dan?? Is de Hollandse vraag? Ach wat maakt het uit, laten we het er op houden dat je hier voor 40.000 EUR een auto rijdt die in Nederland ongeveer 2 a 3x zo duur is. De benzine is hier trouwens ook maar 10ct per liter.

Auto souk
Auto souk

Auto souk

Ongeschonden uit de strijd komen zal er hier alleen niet bij zijn, want net zoals in de rest van de wereld (behalve Noord – Europa en Noord Amerika) rijden ze hier als imbicielen. 4 wegvakken betekend 7 auto’s naast elkaar, rechts inhalen is standaard en met 120 door de stad kan prima. Het leukste is om in de avond naar de grote winkelstraten te gaan en te kijken hoe ze wheelies maken met motoren, of al rijdend op het zadel staan met de armen gespreid en meer van dat soort fratsen.

Verder stond de afgelopen week in het teken van opleverpunten.Met regen bleken de appartementen verre van waterdicht en kreeg ik op de begane grond zelfs water uit mijn plafond, mijn buurman kreeg zelfs een muur die water gaf. Een tweede opleverpuntje wat aan het daglicht kwam, was toen ik het bad leeg liet lopen. Het badwater ging er netjes door het gootje uit om vervolgens via de riolering mijn slaapkamer weer in te stromen en het derde puntje is dat de loodgieter de zwanenhals verkeerd heeft gemonteerd waardoor er water in de keukenkastjes staat. Ach en met dat noodweer kan je natuurlijk ook niet al te veel verwachten van een Griekse Aannemer in Saoedie Arabie en wanneer regent het hier nu? Behalve de afgelopen 3 dagen…

Ons kantoor in de regen

Ons kantoor in de regen

Heej het regent binnen in kantoor!!

Heej het regent binnen in kantoor!!

Gelukkig gaat het op het werk allemaal veel gestructureerder, uiteindelijk zijn alle tafels en stoelen er, zelfs ladeblokken (ondingen…) en vergadertafels zijn compleet. We hebben eindelijk voldoende watercoolers en koffiemachines. In de 1e 2.5 dag dat de apparaten er nu staan zijn er al meer dan 800 bakkies gedronken. De account voor de kantoorartikelen is in de maak (had al 1 week geleden geopend moeten zijn, maar goed insjallah) en de offertes voor maincontractors zijn binnen.

Stoelendans van vorige week?? NU hebben we er genoeg

Stoelendans van vorige week?? NU hebben we er genoeg

Nog meer knutselaars, maar goeie gasten

Nog meer knutselaars, maar goeie gasten

lekker knutselen, volgens insjallah time begin je ergens te laat en eindig je stipt op tijd

lekker knutselen, volgens insjallah time begin je ergens te laat en eindig je stipt op tijd

Het kantoor, zaal 1 vd 5

Het kantoor, zaal 1 vd 5

Kan je er niet bij, kruip je er toch in...

Kan je er niet bij, kruip je er toch in…

Sta niet raar te kijken als deze maincontractors met voor ons niets zeggende namen meer dan 100.000 mensen per dag voeden en huisvesten. Leuke business dus.

De uitdaging voor de volgende week is om naast het opvoeden van personeel en de collega’s structuur te krijgen in de bestelwijzen, maar ook om wanden, av-middelen en office equipment aan te schaffen. Zo krijgen we de boel stukje bij beetje beter op de rit. Sinds deze week hebben we een coffeeboy en een interieurverzorger, volgende week komt er een chauffeur bij! (Foto’s van de mannekes volgens, coole jongens)

Helaas is het zwembad op de compound nog steeds eb en is het dus een beetje behelpen in de gym en met hardlopen, maar met de weersverandering ben ik er niet zo rouwig om dat ik even niet buiten kan zwemmen. Volgende week zit ik rond deze tijd in Dubai om voor de 1e keer het land te verlaten en weer in te gaan ivm de geldigheidsduur van het visum. We pakken maar een luxe hotel (suite met 2 aparte slaapkamers) en we gaan een aantal leuke dingen ondernemen. Lijkt het toch nog een beetje vakantie volgende week vrijdag.

Groet, Basfietst

Nog wat plaatjes:

Yes, een koffiemachine ipv een huistuin en keuken nespresso ding en men watercooler

Yes, een koffiemachine ipv een huistuin en keuken nespresso ding en men watercooler

Fa... tower, mooi ding, naam vergeten, bovenin zit een bol waar een tof restaurant zit.

Fa… tower, mooi ding, naam vergeten, bovenin zit een bol waar een tof restaurant zit.

Advertenties

Blog #04: Wonen in een Vinex wijk

Voor de mensen die denken: “die Bas heeft heeft het maar goed voor elkaar, zo op vakantie op kosten van de baas.” is dit volgende blog bedoeld. Natuurlijk ook voor iedereen die het gewoon leuk vindt om een blog te lezen over de belevenissen in Riyadh.

Want ja op vakantie kan het wel lijken met al die foto’s van een miljoenenstad, een appartement met drie toiletten en een zwembad om de hoek.  Om te beginnen met de plek waar mijn huis staat. Dat is een zogenaamde compound. Of te wel een nog niet afgebouwde Vinex wijk met een muur van 3 meter hoog eromheen, bewaking en toegangscontrole. De compound zelf is half af, de beplanting wordt nog gepoot, de sportfaciliteiten zijn beperkt, het asfalt moet nog gedraaid worden (ik ken nog wel een paar goede wegenbouwers ;-)) en vandaag was het zwembad een pierenbadje geworden in verband met het aansluiten van lampen.

De compound ligt aan het uiterste puntje in het noorden van de stad, en er ligt dus niets in de buurt dan zand en wegen die nog niet af zijn. Even ergens heen lopen is er niet bij, daarnaast hebben we hier geen eigen auto’s dus moeten we met busjes naar het werk. Dat is dan wel weer gezellig en geeft een positieve bijdrage aan de sfeer. In de stad zelf kunnen we ons wel met taxi’s (of onze bussen met chauffeur) bewegen, maar met werkdagen die beginnen met het busje op de compound om 6.30 en weer terugkomen op de compound rond 18.00 / 18.30 is er niet zo veel tijd over om wat te doen. Een beetje skypen, koken en wat sporten, misschien nog even BVN kijken of een serie via een niet gecensureerde site en dan is het alweer ruimschoots bedtijd.

IMG_20131109_063326

De compound af langs de beveiliging.

Op maandagen en donderdagen doen we samen boodschappen en aangezien de donderdagavond het begin van een eendaags weekeinde is, hebben we de afgelopen 2 donderdagen even de stad bekeken. Je moet toch weten waar je woont hé, maar dat is het beste te vergelijken met thuis even een biertje op donderdagavond in de stad…. helaas bier kennen ze hier niet.

Hoor je mij klagen? Nee helemaal niet, want het werken is leuk met al die vreemde culturen, al zijn er altijd bepaalde figuren die je liever vandaag dan morgen achter het behang plakt (gelukkig geen Nederlandse collega’s). De Saoedische cultuur maakt het werken soms wel extra uitdagend, alles gaat gepaard met Insjallah…. als God het wil. In Afrika wist je gewoon dat mensen geen idee hadden van hoe of wanneer, maar hier is het donderdag Insjallah, dat is nu dus misschien zondag…. of maandag of wellicht volgende week donderdag. Alleen de eindtijd is bij de werklui geen Insjallah, vier uur is vier uur en dan zijn ze weg.

Dat betekend dus dat koffiemachines zomaar een week later komen, waterautomaten niet arriveren en de schoonmaak soms een avondje over slaat. Wanneer dat gebeurt met ruim 100 mensen in een kantoor met een tegelvloer en ca. 30 mensen per kamer en één beperkte Nespresso thuismachine voor iedereen…. Nou dan geeft dat soms wel leuke taferelen. De stoelendans van afgelopen week omdat de stoelen ietsjes later waren was erg grappig om te zien, mensen die overal heen lopen met hun stoel en zelfs op ladeblokken zitten te werken… staand vergaderen (de vergaderingen duren dan ineens veel korter) en allerlei methoden om toch een stoel te houden als je even weg wilt. Collega’s vragen, jasjes erop leggen, de stoel in een andere kamer zetten of gewoon de stoel meenemen als een boodschappenkarretje door kantoor. Best vermakelijk.

Gelukkig bestaat niet heel mijn werk uit het regelen en corrigeren van de Saoedische tijd, want straks hebben we meer dan 20 locaties verspreid over de hele stad en die moeten allemaal een vorm van service hebben. Die kantoren en de bouwlocaties bevatten straks ruim 15.000 mensen en die moeten allemaal naar het toilet, wat drinken, maar vooral heel hard werken om het project op tijd af te hebben. Taferelen zoals met de stoelen en het gebrek aan koffie kunnen dan echt niet meer. Kortom dat wordt een behoorlijke uitdaging, niet alleen het leveren van de diensten, maar ook het vinden en bouwen van geschikte ruimten voor wonen en werken.

De andere helft van mijn werk binnen General Services (ja ja een hele mond vol) heeft te maken met HR-achtige / gerelateerde dingen. Vervoer, Auto’s, Verblijfs en werkvergunningen en ook nog Training & Education (PR). Ach vroeger was ik al goed in het verkopen van lucht, dat moet dan nu helemaal wel voor elkaar komen, gelukkig kan ik een team samenstellen van allemaal mensen die hierin gaan ondersteunen. Deze nieuwe collega’s zullen van over de hele wereld komen, ik ben dus heel benieuwd of we de tijdszones op elkaar afgestemd krijgen.

Ik hoef mij dus niet te vervelen, maar vakantie is het zeker niet, de oogjes gaan vaker om 22.00 dicht dan later. Jammer alleen dat ik mijn fiets toch wel heel erg mis! Twee á drie keer per week zwemmen en rennen op de compound zijn leuk maar niet zo leuk als lekker op twee wielen door het landschap rollen. Of het een De Rosa racefiets of een Wilier wordt of toch misschien een 29-er met smalle banden moet ik nog even snel bedenken, want in januari moet de fiets het vliegtuig in.

Bas (Fietst nog niet)

En nog wat plaatjes:

IMG_20131109_063819

De stad in, op de vroege ochtend

IMG_20131109_063506

 

De weg langs ons huis naar de stad.

Kingdom tower

Kingdom tower omdatie zo mooi is!

 

Blog #3a Regen in Riyadh

Jaja, zowaar een paar druppels regen in Riyadh. Je merkt nu al dat je na iets meer dan een week hier al snel went aan het lopen in een broek met de mouwen van het overhemd opgestroopt en dat je een jas al helemaal niet mist. Zodra ik thuis kom is het korte broek en slippertjes aan.

Helaas de afgelopen 2 dagen wel last gehad van de koude in de avonden (21 – 25 graden als we thuis komen) er is dan ook nog maar 1 fanatieke zwemmer over en de rest houdt het voor gezien, incl. mijzelf.

Toch die ene wintertrui en die regenjas maar eens opzoeken, wie weet wordt het nog een echte winter en komt de sint nog langs mijn deurtje….. als we de staf maar wel op tijd vinden, want ook hier in Riyadh hebben we het Sinterklaasjournaal.

Groet voor nu Bas(Fietst).

 

Blog #03 een hektische eerste week

Na een goede vlucht samen met Orville en een zeer kort nachtje de eerste dag om 6.30 verzamelen bij het huis van Dick op de compound… Zo de eerste vreemde termen en namen vliegen alweer door de lucht voor de thuisblijvers….. Dat is ook gelijk de samenvatting van mijn eerste week. Veel indrukken, termen, namen, werkwijzen, methoden, processen (of een gebrek aan) en dus ook veel prikkels. Veel hilariteit om de nicknames van onze Koreaanse collega’s…. Henry is nog wel een Ok bijnaam, maar Bruce Lee…. is dat niet die acteur?? Maar goed bij ons het de chef van Samsung.

Als je mij nu vraagt is het 100% duidelijk wat je gaat doen? Nou ik houd het zelf op kwartier maken, zodat de mensen die het echte werk moeten doen goed uit de voeten kunnen. Ik mag er dus voor zorgen dat er straks 15.000+ mensen een bouwplaats hebben, kantoren, tijdelijke voorzieningen, beveiliging, transport, maaltijden en ook een kopje koffie en thee. Lekker pionieren in een vreemde, maar erg interessante maatschappij en voldoende klussen om me in vast te bijten.

Naast hard werken en veel indrukken de eerste week, ook weer genoten van de (Midden) Oosterse keuken. Kebab, Flafel, rijst met vlees en vooral heel erg weinig groenten. Gelukkig zijn we al snel een avondje met de chauffeur naar de supermarkt geweest. (groter dan de jumbo in Deventer….). Wat dan pas echt opvalt is dat de dames hier netjes afgekleed in het zwart rondlopen en dat er erg veel variaties in de brievenbus zijn (spleetje bij de ogen). Nu na een dag of 5 is het al heel gewoon en beginnen we echt het onderscheid in dresscode te zien. Alles is te krijgen in de supermarkt en gelukkig was er de eerste avond een prima voorraadje met eten in mijn appartement(je) van 112m² aanwezig. Alleen het toiletpapier was op geen van de 3 toiletten te vinden. Dus ondanks het gemis van mijn tas heb ik mij prima kunnen redden.

Een aantal collega’s eet elke avond voor ca. 7 EUR op de compound bij een klein restaurantje, zit een klein winkeltje naast, andere collega’s koken liever zelf. Bij mij zal het wel een mix van het één en ander worden. Gewoon na een drukke dag even lekker in rust met je eigen muziek een hapje eten is soms best wel fijn. Het is wel leuk om te zien wat voor groep hier nu zit voor zo’n project. Zoals gewoonlijk ben ik weer de jongste, nog wel (er komt een jongere collega eind november) maar het zijn allemaal leuke mensen en het is dan ook grappig om te zien hoe snel je even bij de buurman langs loopt voor wat muziek, of voor een kopje waspoeder of rijst. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje en proberen er met vooral ook een hoop plezier en hard werken het beste van te maken. En dat gaat zeker lukken!

De hoogtepunten van de week:

  • Een aanrijding, zonder erg, maar wel met blikschade op een 4 baans weg.
  • De Kingdom Tower!
  • Lekker Flafel eten.
  • Nieuwe leuke mensen ontmoet uit oa.: Korea, Sudan, Jordanie, Nederland, Spanje, Duitsland, Frankrijk, UK.
  • Werk inhoudelijke uitdagingen (nieuwe kantoren, nieuwe diensten, etc)

Ach en mindere puntjes waren er ook wel. Door de bomen het bos niet zien. 2,5 dag zonder je bagage zitten, kei moe zijn, maar vooral het missen van men lieve vriendinnetje.

De foto’s.

Blog #02: I arrived

Allen,

Ik ben goed aangekomen in Riyadh, helaas wel zonder bagage, maar ook dat zal goed komen. Na 3u slaap en een lange intensieve eerste dag is het nu tijd om te slapen.

Een echt blog volgt.

Groet,
Basfietst

image

1 van de 5 kantoorkamers

image

De keuken

image

De huiskamer en 3 toiletten…. Om het hoekje

image

De bus naar Riyadh