Blog: 23 Wild (party)animals and elections

Het leven in afrika zit vol met mooie verrassingen. Zo win je een stage en zo ben je een dag na een geweldige offroad dag giga aan de schijt voor de 3e dag op rij en toe aan rust, die je hier in het rond reizende circus niet krijgt. Daardoor weer een drietal 12uur stages gedaan, of te wel in de truck. Eerst maar eens wat aankomen qua gewicht en dan weer fietsen. 3e antibioticakuurtje erin en nu in kenia voel ik me weer stukken beter, en we hebben ook nog eens vele rustdagen voor de boeg.

Tja party animals en verkiezingen, is wel het thema va meltdown madness, zoals dit stuk van adis naar nairobi heet. Normaal zouden hier 10 offroad etappes zijn over keien, mulzand en lavastenen met temperaturen in de mid 40 en heel veel gehobbel, maar bovenal de uitzichten en wegen waarvoor je naar het niet of nauwelijks toeristische deel van Afrika gaat. Helaas leert Afrika ons maar weer eens dat dit moois slechts aan een enkeling is voorbehouden, want door de Keniaanse verkiezingen en actieve rebellengroepen moeten we met een convooi 500 van de mooiste, zwaarste en meest onvergetelijke kilometers van de tour missen. Gezien mijn fysieke staat en gewicht een geweldige uitkomst, maar een mentale opdoffer van jewelste want ooooooo wat had ik deze ellende graagmet de fiets afgelegd.

image

In ruil daarvoor 2 dagen gehobbel in een luxe touringkar met ARKO (alle ramen kunnen open) en onboard entertainment in de vorm van slapende mensen die kwijlen. Over de 350km op dag 2 doen we fuim 10uur, de eerste dag doen we zelfs ruim 6.5uur over.

4 dagen in een sportsman hotel waar we mogen kamperen op een veldje bij de evenaar (3km lopen) en bij een zwembad….. life is tough met 2 fietsdagen naar de volgede rustdag in adis en nog eens 2 naar 3 dagen safari in arusha….. Qua wildlife is het een party, nu al vanuit de hobbelende bus. Helaas ben ik slechts goed in het spotten en niet in het fotograferen. Maar de eerste zebra…… niet op straat geschilderd maar wel dood, gespot. Olifanten, wilde struisvogels en gazelles of impala’s en dan bedoel ik niet de fietsen uit nederland. Van kamelen, gieren, dick dicks en slangen kjkt niemand hier meer op. Van vreemd uitgedoste (in onze ogen, zullen ze ook wel van ons denken) masai gaat ons toeristen hartje wel sneller kloppen.
image

image

Wat trouwens nog gekker is in Kenia is dat je stemt op sinasappels, appels, bananen of tomaten en nog wat andere vruchten. Elke verkiezngsposter en party heeft een kleur welke correspondeert met een vrucht en waarop je dus je stembiljet in kan vullen. Vandaag zijn de verkiezigen, ben benieuwd of de tomaten en appels elkaar in de haren vliegen en een soort van Hak groentemix gaan maken. Elke kandidaat staat vol trots naast zijn vrucht op de poster gephotoshopt, geinig om te zien, maar foto’s worden niet gewaardeerd hier…. misschien morgen na de verkiezingen?

Afrika blijft verbazend interessant en leerzaam.

Groet,
Basfietst.

Ps. Ik geef de voorkeur aan fietsen boven gehobbel in een bus met 60 stinkende fietsers, voordeel van de bus je hebt maar 1 dag spierpijn, zere kont en honger en je kunt over de bomen heen kijken. Elk nadeel heeft zijn voordeel.

image

image

image
image

Blog #21 stagewin

De titel zegt het allemaal. In adis zowaar goed uitgerust, gerelaxed, men buikje vol gegeten en voor veels te veel geld snacks, chips, pringles etc gehaald om weer aan te sterken.

image

image

De weegschaal in adis gaf aan dat ik onder de 65kg woog, kortom niet genoeg voor iemand van mijn lengte. De eerste dag vanuit adis heel relax gereden na een interview gegeven te hebben voor de nederlandse expad krant in ethiopie. De titel zal wel zoiets zijn als: “fuck men banaan past niet!” Tja je krijgt als journalist wel waar voor je geld als je een paar nederlandse kerels interviewt en vraagt om quotes…… helemaal als je dat doet bij het ontbijt met een uitgeslapen Bas.

De dag samen met james en thijs gespendeerd aan het beklimmen van een soort defecte kraanwagen, spelen van tafeltennis, tafelvoetbal, crossen over een verlaten markt en het uithalen van offroad ongein om lokale kids te laten schrikken. De tweede dag meer gefietst, maar nog steeds volkomen relax doorgekomen op men gemakje. S avonds met de leerlingen van de dovenschool waar we kamperen gevoetbald, samen met de chauffeurs. Hele leuke conversaties via de text op de telefoon gehad, ze schrijven echt vloeiend en goed engels, deze kinderen verbazen ons echt. Super om te zien dat een beetje eu geld goed terecht komt, want de rest van alle hulporganisaties hier spenderen vooral geld aan borden langs de weg zonder enig zichtbaar resultaat voor de bewoners.

image

image

Derde dag van de 6 fietsdagen is er 1 met 2 langere klimmen in plaats van heuvels. 1 voor de lunch van ca 15km en 1 na de lunch van 10km. Om mijn benen te testen besluit ik lekker vroeg weg te gaan en te kijken of ik tot lunch, op 75km van de 125, lekker door kan trekken. Op de top van de klim hebben de racers mij nog niet bijgehaald en gaat de gedachte spelen om de lunch te skippen om ze zodoende voor te blijven. De afdaling is technisch en kan tot 70km per uur genomen worden op men mtb met schijfremmen. De lunch volgt na een stuk met heuvels die ik redelijk verteer. Bij lunch nog geen racers, dus 2 bananen en cyclocross style door de lunch en weer door. De 2e lange klim doet pijn, maar na 100km op de top is het glooiend met schuine tegenwind doortrekken naar kamp. Een stuk offroad gooit roet in het eten met een lekke band op 13km voor de finish, maar een snelle wissel en goede benen brengen mij voor 12uur in kamp. 11 minuten voor de racers, precies voldoende blijkt een dag later voor de stagewin…. yippieeeeeeee!!!!!!!!!!!

image

Daarna wel 3 dagen last van men maag door de inspanning en de hitte, we zitten nu weer rond de 1500meter in plaats van 2500.
Supercool om een stagewin in meltdown madness te hebben zoals dit deel van de trip heet.

Thanks voor alle support vanuit Nederland.

Groet, basfietst.

image

image

image

Blog #22 going south

Hoe verder naar het zuiden we gaan veranderen de mensen en het landschap meer en meer. De huidskleur wordt donkerder, de huizen en dorpen anders, de stenen worden manchettes in de handen van kinderen en de stokken worden speren. Of te wel we komen echt in afrika….. tenminste het afrika uit de bbc documentaires van die engelse kerel (david attenborough) met die prachtige stem waar je zo lekker bij weg kan dromen.

Geniet van de plaatjes, vooral de laatste offroad plaatjes zijn mooi.

image

image

image

image

image

image

image

image

Groet,
Basfietst
image