Need I say more, foto’s volgen snel! Zaterdag de 11e gezond en wel aangekomen.

Nu relaxen en genieten, zodra er goede wifi is volgt een betere update.

Groet, basfietst.

Na een onverwachte wending op de grens tussen Namibie en Botswana, een lange lift en reis naar Nederland en vele droevige gebeurtenissen, is het vreemd om sinds een maand of 4 weer in je eigen huis te zijn. Het weerzien met vrienden, famillie en bekenden in Nederland was fijn, dubbel (vanwege de reden), maar vooral ook mooi. Vele mensen hebben op hun eigen manier afscheid genomen van Leo, blog 33 is het meest bekeken en gelezen blog en ondanks het verdriet is dit een waardige en emotionele manier van gedag zeggen. Leo’s laatse reis is hij nu alleen begonnen.

Het cliche dat het leven doorgaat blijkt ook nu meer dan waarheid te zijn. Wat nu? Nog 1 maand verlof, de Tour is in Namibie, mijn spullen ergens in Afrika en Kaapstad is toch echt een mooie stad, met op dit moment prima temperaturen. Kortom nieuwe plannen worden gemaakt. 5 Mei kom ik aan in Kaapstad, om alle gebeurtenissen te verwerken zal ik eerst lekker een paar dagen naar Stellenbosch gaan. Eten, wijn leren drinken, relaxen in een B en B en vooral weer even ontstressen en onthaasten. De laatste 2 dagen van de Tour zal ik van Elandsbay naar Kaapstad fietsen (ik zoek nog een lift of verbinding naar Elandsbay ipv te dure huurauto.) Na aankomst in Kaapstad blijf ik daar tot midden mei om deze prachtige stad vanuit een luxe chalet met prive zwembad te gaan verkennen.

Kortom niet zoveel meer fietsen, maar vooral tijd om een mooie stad en een mooi land te verkennen en de ingrijpende gebeurtenissen een plekje te geven en tegelijkertijd mijn droom, fietsen van Cairo naar Kaapstad, toch op een goede (anders dan gedroomde) manier af te sluiten. Dat heeft Afrika mij wel geleerd, de wegen door Afrika zitten vol met bochten, heuvels, kronkels en ongemakken, maar de beloning is er altijd. Soms is dit een zonsondergang, een mooie afdaling, een beetje African television (vuurtje in kamp) of een ontmoeting met de altijd aanwezige en vriendelijke locals. Mijn reis en avonturen gaan dus verder, updateszullen volgen en ik ga weer terug naar het ondertussen geliefde Afrika.

Groet,
Basfietst

Tja daar sta je dan met je rugzak langs de kant van de weg ergens tussen Buitenpos en Windhoek in Namibie. Aan de reis per fiets door Afrika is een onverwacht einde gekomen, de reis voert me eerder dan gepland retour naar Europa. Al liftend ga ik naar Windhoek om vandaar naar huis te vliegen.

Mijn gedachten zijn in Nederland waar een zware strijd verloren is, een oneerlijke strijd tegen een oneerlijke ziekte. Afrika was hard en soms onwerkelijk, zwaar en prachtig, maar niets kan op tegen dit verschrikkelijke nieuws en de strijd die in Nederland geleverd is. Te jong afscheid genomen van het hier en nu, dat doet mij beseffen dat je NU moet leven en genieten.

Helaas is het voor Leo te laat, maar mijn reis gaat verder en ik zal deze voortzetten, voor hem, ons en voor zijn famillie. Afrika heeft me veel geleerd en gebracht, daardoor besef ik, dat ik juist nu in Nederland moet zijn.

Voor jullie dus even geen Afrika updates, in plaats van troostende berichten te plaatsen wil ik jullie vragen om de stilte te accepteren en te gebruiken om nieuwe (reis)plannen te maken. Als eerbetoon, om te genieten en vooral voordat het te laat is.

Vergeet niet om te genieten, te lachen en vooral te leven!

Groet,
Bas (die nu even niet) Fietst

Ps. Omdat genieten belangrijk is wat laatste Afrika foto’s

De fiets hangt voor nu even aan de muur, tot over 2 weken.

The elphant highway is de naam van deze sectie. Ik had deze sectie liever the way to boredom genoemd, of saai, saaier saaist. Kortom er is niet veel te zien en beleven hier. Al is dat misschien wel weer wat overdreven. We fietsen gemiddeld 154km per dag deze 2 weken en we fietsen door 1 van de dunst bevolkte gebieden van dit continent, al moet Namibie nog beginnen.

Maar foto’s van niets of iets zijn ook heel erg mooi. Elke dag een paar uurtjes fietsen is zelfs nu nog geen straf en het kamperen is nog steeds ok. Al hebben de speculaas en de hagelslag wel bjjgedragen aan het kampeergenot. O en natuurlijk de drop uit noorwegen. Geniet van de mooie plaatjes, alles is prima ok in Botswana, helaas zijn zowel gmail als facebook geblokkeerd.

Groet,
Basfietst

Best cokestop ever @ planet baobab botswana…….

Ik weet eindelijk waar de zambianen hun geld mee verdienen. Koper en uranium… zo weer een mysterie opgelost. Nu over naar de orde van de dag, ook al gebeurt er weinig op de weg. Ik ben in Livingstone aangekomen bij de Victoria falls. Het 7e wereldwonder van de natuur, al zeggen de afrikanen het eerste wereldwonder.

De watervallen heten Mosi oa tunyia, the smoke that thunders. En de thunder is er zeker! Een gratis douche ook. De watervallen kent 2 kanten, een zambiaanse en een zimbabwiaanse kant. De zimbabwe kant geeft een volledig overzicht over de breedte van de watervallen, aan de zambiaanse kant kun je de watervallen vanaf beneden zien. Gezien mijn ervaring in zimbabwe, sla ik de zambiaanse kant maar over, 2x douchen en zeiknat worden is te veel van het goede. De watervallen maken op dit moment in het jaar een geluid van een concert van Triggerfinger, echt relax is het dus niet. En water heeft niet echt de neiging om omhoog te gaan uit zichnzelf, maar als er miljoenen liters of water in een kloof storten, dan komt er aan de andere kant een wolk van water over je heen…. dat staat gelijk aan een continue tropische regenbui, deze tyd van het jaar.

Grappig is ook, dat we de semimwoestijn of savanne eigenlijk op fietsen en dat er hier door de watervallen een microklimaat is ontstaan. Er is een mini regenwoud tegenover de watervallen ontstaan. Gek eigenlijk.

Wat dan weer wel indrukwekkend is, is het vliegen met een helikopter boven de watervallen, geniet van de mooie plaatjes, want het beschrijven werkt toch niet. Voor iedereen die trouwens denkt dat ik gek ben, dat valt heel erg mee. Ik heb me vrijwillig opgegeven om van cairo naar kaapstad te fietsen, maar gek ben je volgens mij als je 130 tot 250 dollar spendeert aan het springen vanaf een brug met een elastiek om je enkels. Toch is dat de favoriete bezigheid van veel toeristen hier.

Op naar botswana met 154km per dag en de elephant highway.

Groet,
Basfietst