Na malawi is het alweer tijd voor een nieuw land op mijn trip door Afrika. Zambia, het land van de beroemde victoriafalls en met als hoofdstad Lusaka. Veel meer weet ik niet over dit land. Nu na 5 dagen fietsen en bijna 750km weet ik eigenlijk nog niet veel meer. Onderweg zien we alleen maar gras langs de weg van een meter of 2 hoog, veel mais en houtskoo

Waar deze zambianen hun geld mee verdienen geen idee, maar in Lusaka rijden de bmw’s en mercedesen vrolijk rond. Wie weet hebben ze hier wel mineralen oid. Vanaf hier is het 3 dagen fietsen naar victoriafalls waar ik lekker ga genieten van 2 rustdagen. 1 dag ga ik naar zimbabwe en de andere dag zal in het teken staan van relaxen en niets doen. Er schijnen hier wel een paar mooie natuur en wildlife parken te zijn, maar daar gaan we helaas niet heen.

De enige sensatie die we meemaken is een rel in Katete die volledig uit de hand loopt. De wedstrijd wordt stil gelegd en iedereen wacht een paar kilometer voor het dorp in spanning af wat er gaat gebeuren. Er wordt veel ME ingezet, geschoten en brandende wegversperringen worden verwijderd. Dan mogen we in colonne onder ME begeleiding (al schietend over de hoofden van mensen) de plaats zo snel mogelijk door fietsen. Helaas geen bezoekje aan bekenden van bekenden, wel een saaie morgen die ineens spannend werd rijker. Voor meer info over de rellen, google op colalife en riots katete, er staat een leuk blog online en het is een giga goed doel wat hopelijk de designaward gaat winnen.

Geniet van de zambia impressies, ook al is er niet veel te zien onderweg.

Groet basfietst.

In lilongwe is niet zoveel te beleven dat ik er een compleet en volwaardig blog van kan typen, maar saai is het hier zeker niet. 2 mensen zijn overvallen en beroofd op weg van een restaurant naar ons kamp. Ik logeer in een nederlands pannenkoekenhuis samen met thijs in de binnenstad, er is een westerm shoppingmall met een goede pastatent en heerlijke appelkruimel gebakjes in de Spar en er is een oude markt met houten tolbruggen.

Kortom voor een paar dagen, in combinatie met de tabaksveilig is het hier prima te doen. De pannenkoek met appel en spek is mijn favoriet. Al moet ik toegeven dat de bistro van don brioni onder onder ons kiboko hotel een excellente pineapple crumble met ijs heeft. 1van de leukste dingen is toch wel het zwerven over de afrikaanse markt, waar alles lekker overzichtelkjk gesorteerd is. Kleding bij kleding, auro spareparts en fietsoderdelen bjj elkaar, groente bij groente en de sjacheraars met mobiele telefoons overzichtelijk bij elkaar.

De afrikaase handelsgeest is hier pas echt te vinden en de meeste mensen snappen niet dat ik gewoon rond wil kijken en wil genieten van de geuren, kleuren en vernuftige oplossingen die je hier tegenkomt. Nieuwe marktkansen voor Strukton zijn er zeker ondanks de allom aanwezige japanse en chinese investeerders. Neem nu het scenario dat je markt doorklieft wordt door een rivier. Je kan naar de betonnen brug lopen 1km heen en 1km terug. Je kan ook een brug bouwen met wat vrienden en dan tol vragen…. 20 malawi kwatcha, of te wel minder dan 5 cent. En het is nog druk op al die bruggen ook. Wellicht kunnen we van ons restmateriaal zoiet over het amsterdam rijnkanaal maken, scheelt enkele collega’s weer een autoritje in de morgen.

Van al dit moois heb ik wat foto’s gemaakt.

Geniet er van,
Basfietst

Malawi het land van de gin, het mooie meer, armoede en ziekte, het duurste land tot op heden met onze westerse hang naar chocolade en chips, maar ook het land van de tabalsindustrie. Met een heerlijk zonnig klimaat, een regenseizoen, vruchtbare grond en veel handen om licht werk te maken is de tabaksindustrie een levendige bezigheid. Vele boeren, dorpen en zelfs een heel industriegbied zijn er aan gewijd en het is dan ook 1 van de grootste zoniet de grootste inkomstenbron van malawi. Daar kunnen wij als toeristen niet tegenop.

Omdat ik zo weinig van malawi wist ben ik vanochtend met thijs een kijkje gaan nemen bij de grootste tabaksveiling van het land. We hebben immers in de kleine dorpjes langs de kant van de weg de tabaksplanten zien groeien, geoogst zien worden, gedroogd zien worden, maar waar gaan die stapels gedrooge bladeren nu echt naar toe? Naar de veiling dus. De boeren komen met hun balen vol gedroogde bladeren aan, waar het veilingproces dan begint.

Eigenlijk zijn er 2 processen, de boeren die werken voor 1 bedrijf ( er zijn 5 partijen koper op de hele veiling)en een fixedprijs kijgen en de boeren die baal voor baal laten veilen, maar voor variabele prijzen.Dat veilen gebeurt in 3 seconden per baal en met op het hoogtepunt meer dan 12.000 balen per dag. Ondanks de automatisering die je ook hier ziet is het een kwestie van het baal voor baal langs lopen met de veilingmeester(es) en alle gegadigden en het bieden kan beginnen.

De dag is hier van een uur of 6 tot 11. Kortom het gaat in een rap tempo. Elke baal wordt voorzien van een geautomatiseerd document met barcode, wordt gekeurd door mensen met een ipad en wordt daarna gelabbeld zodat bij de veiling duidelijk is wat men precies voor kwaliteit koopt.

Er is ook een systeem voor watvoor blad je koopt van de plant. Nummer 5 is het onderste en slechtste blad en blad 1 is het beste blad en het bovenste blad van de plant. Na de koop krigt de koper de kans om de waar te keuren en eventueel af te keuren. Ook dit gebeurt in raptempo met het oog, de neus en de handen zelfs worden sommige balen helemaal opengesneden om te keuren. Als je te langzaam bent wordt de zak dichtgenaaid en voor je ogen en door de barrowman op een steekwagentje naar de vrachtwagen van de koper vervoerd en dan kan je dus eindigen met een zak vol met schimmel. En schimmel roken lijkt mij niet gezond.

Als dit proces voor alle balen is gedaan, is de vloer leeg en komt de waar voor de volgende ochtend binnen. De drukste maanden zijn mei en juni, maar ook nu is het een indrukwekkend gezicht. Nu is het tijd voor ontbijt nummer 2 oftewel brunch….

Groet,
Basfietst

De laatse foto zijn de bieders en veilingmedewerkers die achter de veilingmeester aanlopen.

Malawi gin is de naam van deze sectie, niet voor niets, want er is een beachparty op chitimba beach. De nodige rumcola, biertjes (kuche kuche 500ml) en wat andere mixjes maken samen met een kampvuur op het strand een gezellige avond. The day after is het relax wakker worden, houtsnijwerkjes bekijken, burgers eten en biertjes drinken bij een aangename 28 tot 30 graden. Potje beachvolleybal en afsluiten met een hapje eten.

Morgen weer aan de bak…. 5.00 opstaan en rond 6 uur op de fiets….. tja we volgen de zonsopkomst en ondergangstijden en dat betekend hier op vreemde tijden opstaan en gaan slapen.

Tot nu toe bevalt Malawi prima.

Groet,
Basfietst.

Ps. Als iemand mij hand, oog, voetcoordinatie bij kan brengen voor volleybal op het strand houdt ik me sterk aanbevoloen, het was maar al te duidelijk waarom ik fiets en geen balsporten beoefen.
Pps. Door alle activiteiten geen foto’s gemaakt van dit prachtige plekje in afrika….. dus ga het zelf maar ontdekken.

Malawi gin is de naam van deze sectie, niet voor niets, want er is een beachparty op chitimba beach. De nodige rumcola, biertjes (kuche kuche 500ml) en wat andere mixjes maken samen met een kampvuur op het strand een gezellige avond. The day after is het relax wakker worden, houtsnijwerkjes bekijken, burgers eten en biertjes drinken bij een aangename 28 tot 30 graden. Potje beachvolleybal en afsluiten met een hapje eten.

Morgen weer aan de bak…. 5.00 opstaan en rond 6 uur op de fiets….. tja we volgen de zonsopkomst en ondergangstijden en dat betekend hier op vreemde tijden opstaan en gaan slapen.

Tot nu toe bevalt Malawi prima.

Groet,
Basfietst.

Ps. Als iemand mij hand, oog, voetcoordinatie bij kan brengen voor volleybal op het strand houdt ik me sterk aanbevoloen, het was maar al te duidelijk waarom ik fiets en geen balsporten beoefen.
Pps. Door alle activiteiten geen fotoos gemaakt van dit mooie plekje, ga het dus maar mooi zelf ontdekken.