Tja TIA oftewel This Is Africa hebben we de laatste tyd veel gebruikt on tour. Kamperen bij een hotel zonder water, met de truck vastzitten in de blubber, fietsen gestolen, maar ook prachtige wegen, vriendelijke mensen, regenseizoen en echt blubberkoers. Kortom fantastisch, maar ook TIA want interet gaat via een mobiel op beltegoed SLOWLYSLOWLY, daarom dus een mini blog. Alles gaat goed, ik heb weer een stagewin (in regen, blubber en zware koers) en een paar van de mooiste etappes tot nu toe gereden. 1 dagje in de truck vanwege koorts was een ervaring op zich met het uit de modder graven van een superzware truck en het fietsen over een bergkam met uitzichten over het afrikaaanse land links en rechts 1300m lager waren adembenemend. Over 2 dagen hopelyk wifi in chitimba beach malawi. Daar krijgt de fiets een grote beurt……. nieuwe ketting, tandwielen voor en achter, nieuwe derailleurwieltjes, nieuwe kabels en een nieuwe trapas. Ik ben dus beter in vorm dan men fiets. Voor nu groet, Basfietst. Ps. De hit op facebook mijn lance armstrong tydrit imitatie….. 9e in een tydrit voor de zware jongens en niet de vlieggewichten…. helaas zelf geen foto van.

Tijd voor rust… dus op safari naar ngorongoro krater… echt rusten is het niet om met een 4wd door het land te hobbelen met 6 stinkende mensen erin… maar goed geniet van de plaatjes, veel wildlife gezien.

Nu weer 8 dagen op de fiets, dat is waar we het allemaal voor doen.

Groet,
Basfietst

Ps fotoos van giraffes en olifanten op de camping zien jullie thuis wel

Zoals iedereen wellicht wel of niet gelezen heeft in de eerdere blogposts zitten we voor 4 dagen en 5 nachten in Nanyuki Kenia, ivm de verkiezingen.Toevallig naast mount Kenia en ook nog eens op de evenaar…. naja op 2km na. De meeste rustdagen op deze trip zijn afzien en hard werken, zo ook de dagen in Nanyuki.

Allereerst moet er natuurlijk nagedacht worden of je op het mooiste kampeerveldje van de afgelopen 2 maanden gaat staan, of een dure hotelkamer neemt. Dan zijn er natuurlijk de opties als een 4 dagen klimtocht naar mt Kenia, een paar dagen in een safarilodge voor 250us dollar per nacht, het zwembad of de jacuzzi en het eten van rundvlees per kilo of lams en schapenvlees per kilo…. de meeste keuzes worden rationeel gemaakt.

4 dagen lopen op een berg die niet de hoogste in de omgeving is, dat valt af. Rundvlees eten we al genoeg, dus schapenvlees, duur hotel of lodge is niet nodig want in men tent slaap ik beter, het zwembad en de jacuzzi en niet of of.

Kortom het leven zit vol nare keuzes….

Dan zijn er nog de, zoals ik het maar noem, Europese activiteiten, waaronder te verstaan (niet gelimiteerd tot) het drinken van goede koffie en cappucino in een expad-bar, het kopen van chips en chocolade om weer op gewicht te komen, het eten van meer dan 3 maaltijden per dag en de keuze tussen Tusker, Guiness of Heineken bier…. (Tusker). Slapen van 21.00 tot 7.30 is standaard en dan is het een kwestie van je tent uitrollen om de koffie in je mok te gieten, betere sevice dan de DE-koffiewekker op Lowlands.

Om toch wat aan beweging te doen nu we een paar dagen niet fietsen, maar naar de evenaar gelopen en en half uur baantjes getrokken in het zwembad, verder 2x per dag wandelen naar de supermarkt of koffietent. Zo kom ik toch nog aan minimaal 2uur beweging per dag, dat is 3 tot 4 uur minder dan gemiddeld on tour, maar nog niet slecht.

Voor nu genoeg over het afzien op de rustdag en alle opoffering en toewijding die het bereiken van mijn streefgewicht vergen. Het is tijd voor een biertje. Nu 2 dagen fietsen naar Nairobi voor opnieuw een rustdag, daarna 2 dagen fietsen en dan 3 dagen safari in Arusha….. ngorongoro krater is het plan.

Groet,
Basfietst

Ps. Random foto’s Voor dick….. cosolololo gedragen door afrikaner…….

Het leven in afrika zit vol met mooie verrassingen. Zo win je een stage en zo ben je een dag na een geweldige offroad dag giga aan de schijt voor de 3e dag op rij en toe aan rust, die je hier in het rond reizende circus niet krijgt. Daardoor weer een drietal 12uur stages gedaan, of te wel in de truck. Eerst maar eens wat aankomen qua gewicht en dan weer fietsen. 3e antibioticakuurtje erin en nu in kenia voel ik me weer stukken beter, en we hebben ook nog eens vele rustdagen voor de boeg.

Tja party animals en verkiezingen, is wel het thema va meltdown madness, zoals dit stuk van adis naar nairobi heet. Normaal zouden hier 10 offroad etappes zijn over keien, mulzand en lavastenen met temperaturen in de mid 40 en heel veel gehobbel, maar bovenal de uitzichten en wegen waarvoor je naar het niet of nauwelijks toeristische deel van Afrika gaat. Helaas leert Afrika ons maar weer eens dat dit moois slechts aan een enkeling is voorbehouden, want door de Keniaanse verkiezingen en actieve rebellengroepen moeten we met een convooi 500 van de mooiste, zwaarste en meest onvergetelijke kilometers van de tour missen. Gezien mijn fysieke staat en gewicht een geweldige uitkomst, maar een mentale opdoffer van jewelste want ooooooo wat had ik deze ellende graagmet de fiets afgelegd.

In ruil daarvoor 2 dagen gehobbel in een luxe touringkar met ARKO (alle ramen kunnen open) en onboard entertainment in de vorm van slapende mensen die kwijlen. Over de 350km op dag 2 doen we fuim 10uur, de eerste dag doen we zelfs ruim 6.5uur over.

4 dagen in een sportsman hotel waar we mogen kamperen op een veldje bij de evenaar (3km lopen) en bij een zwembad….. life is tough met 2 fietsdagen naar de volgede rustdag in adis en nog eens 2 naar 3 dagen safari in arusha….. Qua wildlife is het een party, nu al vanuit de hobbelende bus. Helaas ben ik slechts goed in het spotten en niet in het fotograferen. Maar de eerste zebra…… niet op straat geschilderd maar wel dood, gespot. Olifanten, wilde struisvogels en gazelles of impala’s en dan bedoel ik niet de fietsen uit nederland. Van kamelen, gieren, dick dicks en slangen kjkt niemand hier meer op. Van vreemd uitgedoste (in onze ogen, zullen ze ook wel van ons denken) masai gaat ons toeristen hartje wel sneller kloppen.

Wat trouwens nog gekker is in Kenia is dat je stemt op sinasappels, appels, bananen of tomaten en nog wat andere vruchten. Elke verkiezngsposter en party heeft een kleur welke correspondeert met een vrucht en waarop je dus je stembiljet in kan vullen. Vandaag zijn de verkiezigen, ben benieuwd of de tomaten en appels elkaar in de haren vliegen en een soort van Hak groentemix gaan maken. Elke kandidaat staat vol trots naast zijn vrucht op de poster gephotoshopt, geinig om te zien, maar foto’s worden niet gewaardeerd hier…. misschien morgen na de verkiezingen?

Afrika blijft verbazend interessant en leerzaam.

Groet,
Basfietst.

Ps. Ik geef de voorkeur aan fietsen boven gehobbel in een bus met 60 stinkende fietsers, voordeel van de bus je hebt maar 1 dag spierpijn, zere kont en honger en je kunt over de bomen heen kijken. Elk nadeel heeft zijn voordeel.

De titel zegt het allemaal. In adis zowaar goed uitgerust, gerelaxed, men buikje vol gegeten en voor veels te veel geld snacks, chips, pringles etc gehaald om weer aan te sterken.

De weegschaal in adis gaf aan dat ik onder de 65kg woog, kortom niet genoeg voor iemand van mijn lengte. De eerste dag vanuit adis heel relax gereden na een interview gegeven te hebben voor de nederlandse expad krant in ethiopie. De titel zal wel zoiets zijn als: “fuck men banaan past niet!” Tja je krijgt als journalist wel waar voor je geld als je een paar nederlandse kerels interviewt en vraagt om quotes…… helemaal als je dat doet bij het ontbijt met een uitgeslapen Bas.

De dag samen met james en thijs gespendeerd aan het beklimmen van een soort defecte kraanwagen, spelen van tafeltennis, tafelvoetbal, crossen over een verlaten markt en het uithalen van offroad ongein om lokale kids te laten schrikken. De tweede dag meer gefietst, maar nog steeds volkomen relax doorgekomen op men gemakje. S avonds met de leerlingen van de dovenschool waar we kamperen gevoetbald, samen met de chauffeurs. Hele leuke conversaties via de text op de telefoon gehad, ze schrijven echt vloeiend en goed engels, deze kinderen verbazen ons echt. Super om te zien dat een beetje eu geld goed terecht komt, want de rest van alle hulporganisaties hier spenderen vooral geld aan borden langs de weg zonder enig zichtbaar resultaat voor de bewoners.

Derde dag van de 6 fietsdagen is er 1 met 2 langere klimmen in plaats van heuvels. 1 voor de lunch van ca 15km en 1 na de lunch van 10km. Om mijn benen te testen besluit ik lekker vroeg weg te gaan en te kijken of ik tot lunch, op 75km van de 125, lekker door kan trekken. Op de top van de klim hebben de racers mij nog niet bijgehaald en gaat de gedachte spelen om de lunch te skippen om ze zodoende voor te blijven. De afdaling is technisch en kan tot 70km per uur genomen worden op men mtb met schijfremmen. De lunch volgt na een stuk met heuvels die ik redelijk verteer. Bij lunch nog geen racers, dus 2 bananen en cyclocross style door de lunch en weer door. De 2e lange klim doet pijn, maar na 100km op de top is het glooiend met schuine tegenwind doortrekken naar kamp. Een stuk offroad gooit roet in het eten met een lekke band op 13km voor de finish, maar een snelle wissel en goede benen brengen mij voor 12uur in kamp. 11 minuten voor de racers, precies voldoende blijkt een dag later voor de stagewin…. yippieeeeeeee!!!!!!!!!!!

Daarna wel 3 dagen last van men maag door de inspanning en de hitte, we zitten nu weer rond de 1500meter in plaats van 2500.
Supercool om een stagewin in meltdown madness te hebben zoals dit deel van de trip heet.

Thanks voor alle support vanuit Nederland.

Groet, basfietst.