Sudan het land van de palmboomvliegen, zandstormen, temperaturen van 40 graden Celcius, maar vooral het land van de vriendelijke mensen. Waarschijnlijk omdat ze niet gewend zijn aan toeristen, vooral niet aan van die toeristen met strakke lycra outfits, zebrastrepen en bedekt onder dagen met zand van babywhipe shower (billendoekjes maken je niet schoon). Eigenlijk is het wel een vreemd circus het hele tda gebeuren. Elke dag rijden 4 voertuigen (2 trucks een landcruiser en een ambulance) en ca. 60-70 fietsers van A naar B, in een land waar allerlei vormen van transport gebruikelijk zijn, maar niet de glimmende fiets met gekke glimmende dingetjes eraan die ook nog eens ze snel gaan als een volgeladen auto.

Hieronder wat fotoos van de vriendelijke mensen:

Een foto van de vliegenplaag:

En de paar fotoos over transport, sorry ik heb de bussen er niet op staan, maar die zijn echt geniaal. Stel je een willekeurige aftandse kleur paars of groen voor, denk daar dan tribal stickers bij, het geluid van ca10 formule1 autoos en teksten als: ” watch out dangerous” “007 license to kill” “speedy bus”. En je hebt een redelijk accuraat beeld.

Nu in khartoum en ochtendgebed is net geweest, lekker westers doen en ff ergens een bakkie koffie scoren. Een ander blog over de wegen, mensen on tour en het fietsen volgt vast snel.

Groet, Basfietst

Soedan vroeger het grootste land van Afrika en voor vele van de volgers van dit blog het land waar ik het meeste uit moet kijken en waar het gevaarlijk is, gewapende mannen het land domineren en waar armoede en ziekte een stempel drukken op het dagelijkse leven. Nu 1 dag in Soedan lijkt dit beeld al aardig ontkracht. Na de normale douane perikelen en wat wachten… uurtje of 4… mochten we vol met stickers het land in. Volgens onze vriend bij de douane kosten alle tda mensen Soedan heel veel stickers.

De ontvangst in Wadi Halfa op de lokale markt en bij alle restaurants is uitmunend. De flafel en kip met rijst smaken uitstekend en de beste man die het restaurant heeft haalt overal in het dorp eten voor ons. Wat een service, de prijzen zijn ongeveer de helft van de prijzen van egypte en de mensen zoveel vriendelijker en aangenamer. Naast de warmte van de mensen is ook de warmte van de Nubian desert voelbaar. Nacht temperatuur van rond de 17 graden en dagtemperaturen van tegen de 35 in de schaduw en 40 in de zon. Gelukkig is er nog een briesje en zolang je op de fiets zit is het nog wel te doen.

Het landschap van de woestijn is prachtig en laat je van de ene in de andere verbazing fetsen.

Ondertussen aangekomen in de zoo van dongola. Geen dieren, maar wij zijn de attractie, helaas ook een aantal laptops en cameraas gestolen… jammer.

Team holland heeft de team time trial gewonnen met een gemiddelde van bijna 37.5 km per uur op mountainbikes…. haha we kicked some ass met onze oranje ballonnen en stereoinstallatie op de fiets. Helaas was de fatboy slim remix niet echt goed te horen.

Op naar khartoum, en dan 8 dagen hel….. naja we zullen zien hoe de offroad sections gaan met meer dan 40 graden overdag en 25 in de nacht. Rusten en slapen is er niet echt bij op dit momemt….het is gewoon te warm. Qua eten bevalt soedan redelijk goed al is alles gefrituurd en met alles bedoel ik de hele menukaart.flafel, kip,vis en salabi… of te wel oliebollen met poedersuiker.

Groet voor nu, Basfietst.

Het is met recht een veerboot om niet snel te vergeten. Al moet ik zeggen dat ik veel erger verwacht had.
Het ritje van 17km naar de ferry was prima te doen en bij de haven aangekomen zien we vele mooie cruise schepen liggen en 1 aftands bootje… juist dat is de onze. Het boarden gaat gewoon om het recht van de persoon die het hardste zijn tv, koelkast of tas door de gang heen drukt. Erg veel lol met de fietsen dus… door het compartimemt waar de mensen zitten, over wat dozen, achter de motor langs en via een trappetje naar het dek toe en dat ca 60 keer.

Daarna zijn de tassen aan de beurt, 1 voor 1gaan de tda mensen aan boord en worden de hutten volgestouwd met tassen, banden, eten en reserveonderdelen. Kortom een leuk gezicht aangevuld met alle afrikaanse bagage die mee aan boord gaat. Uiteindelijk valt het heel erg mee met de drukte op de boot, kunnen  we er thee en koffie krijgen en zelfs een heuse maaltijd. De cabins zijn voor egyptische begrippen schoon, warm en stoffig. Stuffie zoals de engels spreende mensen het hier noemen. Dat TDA een sociaal experiment zou zijn dat was al bekend, maar na iets meer dan een week on tour en onderweg en 2 weken bij elkaar in sinds Cairo zijn de eerste relaties gemaakt en gebroken.

De eerste tranen hebben gevloeid op hey frontdeck van de ferry met een sterrenhemel zo helder dat er geen licht op de boot voor navigatie nodig is. De zonsopkomst is niet zo spectaculair als de zonsondergang, maar AbuSimbel mag natuurlijk niet gemist worden, al is het gewoon een tempel aan het meer het verhaal van het onderwater laten lopen van de vallei en het verplaatsen van de tempel is natuurlijk wel speciaal.

1 land gedaan, nog 9 te gaan, op naar Soedan.

Groet, Basfietst

Restday in Aswan, happy camping. Mooie plekje om alle spullen te herpakken eindelijk wat gras om je tent op te zetten en mezelf klaar temaken voor wellicht de grootste uitdaging van heel tour de afrique…. de ferry van Aswan naar Wadi halfa. Voor nu heerlijk aan het genieten in Aswan, prachtige stad aan de Nijl met een pracht van een markt en een botanische tuin die in heel Egypte bekend is….. niet naar toegeweest. Vooral wassen fiets poetsen en genieten.

De rustdag in Luxor is goed benut met wassen en vooral met het rond dwalen over die heerlijke markten vol met kleuren, geuren, indrukken en prachtige stoffen. Naast al het moois ook de alledaagse dingen als brood, vlees, vis en specerijen en heel weinig toeristen maar vooral veel vriendelijke en zeer trotse egyptenaren, die genieten van een thee, waterpijp en de schaduw en koelte van de markt. Al hoewel die koelte, voor ons is 25 graden warm, maar de egyptenaren lopen in dikke winter truien en zijn aan het klagen. De dag vanuit Luxor de 18e was een zeer interessante.

1. Alex uit Canada zijn bagaedrager brak na 4km en niemand stopte, dus ik heb maar even geholpen door zijn tas op mijn stuur te binden. Na 25km weer bij ons groepje gekomen.
2. Marco kreeg een klapband bij de colastop, niemand om te helpen, dus ik heb maar even mijn best gedaan. Hilarische momenten met alle locals om me heen.

3. Verloren bidons opgeraapt en terug gebracht.
4. De verkeerd gereden rijders weer terug gebracht naar de juiste route en camping.
Kortom ik vermaak me meer dan prima.

Gisteren de 19e een goede dag gehad, na 4km een stuk offroad waarop ik heerlijk met Volker even gas kon geven. Volker is 70 en geniet met volle teugen en gaat er voor. Daarna samen met 3 anderen in een groepje van 4 door gefietst en een goede en snelle tijd neergezet voor de etappe. Mooie route langs de Nijl gefietst met leuke dorpjes en vooral veel mooie mensen. Helaas wel wat kleine incidentjes gehad. 1 camera is gestolen onderweg…. de camera van Sylvie, not happy, daardoor erg voorzichtig met het maken van fotoos onderweg. Verder bekogeld met stenen (niet groter dan een tennisbal) maar het vervelendste was bespuugd worden door een jochie van een jaar of10…. buiten dit en wat slagen van suikerriet zijn de mensen echt super vriendelijk en is het jammer dat egypte er alweer op zit. Ik begon de Nijl echt te waarderen.

Gisteren na een zeeer uitgebreide maaltijd een picknick met biertjes bij de tent, thermarest en slaapzak erbij en paar zakken met chips. Nog beter een gitaar en philip de zingende ier met nummers van u2, oasis en Irish stuff… het was een verdomd gezellige avond met als gevolg hoofdpijn en een plaspauze rond 5 uur bij het ochtend gebed. Ik ben toch wel blij met die automatische 5uur wekker hier…. niet  vervelend.

Op naar soedan en waarschijnlijk pas weer internet over 2 weken. Hou jullie haaks in het koude Nederland, groeten uit een warm Egypte en nog warmer Soedan met nachtelijke temperaturen van 25 graden.

Basfietst.

Ps random fotoos