Blog #3a Regen in Riyadh

Jaja, zowaar een paar druppels regen in Riyadh. Je merkt nu al dat je na iets meer dan een week hier al snel went aan het lopen in een broek met de mouwen van het overhemd opgestroopt en dat je een jas al helemaal niet mist. Zodra ik thuis kom is het korte broek en slippertjes aan.

Helaas de afgelopen 2 dagen wel last gehad van de koude in de avonden (21 – 25 graden als we thuis komen) er is dan ook nog maar 1 fanatieke zwemmer over en de rest houdt het voor gezien, incl. mijzelf.

Toch die ene wintertrui en die regenjas maar eens opzoeken, wie weet wordt het nog een echte winter en komt de sint nog langs mijn deurtje….. als we de staf maar wel op tijd vinden, want ook hier in Riyadh hebben we het Sinterklaasjournaal.

Groet voor nu Bas(Fietst).

 

Blog #03 een hektische eerste week

Na een goede vlucht samen met Orville en een zeer kort nachtje de eerste dag om 6.30 verzamelen bij het huis van Dick op de compound… Zo de eerste vreemde termen en namen vliegen alweer door de lucht voor de thuisblijvers….. Dat is ook gelijk de samenvatting van mijn eerste week. Veel indrukken, termen, namen, werkwijzen, methoden, processen (of een gebrek aan) en dus ook veel prikkels. Veel hilariteit om de nicknames van onze Koreaanse collega’s…. Henry is nog wel een Ok bijnaam, maar Bruce Lee…. is dat niet die acteur?? Maar goed bij ons het de chef van Samsung.

Als je mij nu vraagt is het 100% duidelijk wat je gaat doen? Nou ik houd het zelf op kwartier maken, zodat de mensen die het echte werk moeten doen goed uit de voeten kunnen. Ik mag er dus voor zorgen dat er straks 15.000+ mensen een bouwplaats hebben, kantoren, tijdelijke voorzieningen, beveiliging, transport, maaltijden en ook een kopje koffie en thee. Lekker pionieren in een vreemde, maar erg interessante maatschappij en voldoende klussen om me in vast te bijten.

Naast hard werken en veel indrukken de eerste week, ook weer genoten van de (Midden) Oosterse keuken. Kebab, Flafel, rijst met vlees en vooral heel erg weinig groenten. Gelukkig zijn we al snel een avondje met de chauffeur naar de supermarkt geweest. (groter dan de jumbo in Deventer….). Wat dan pas echt opvalt is dat de dames hier netjes afgekleed in het zwart rondlopen en dat er erg veel variaties in de brievenbus zijn (spleetje bij de ogen). Nu na een dag of 5 is het al heel gewoon en beginnen we echt het onderscheid in dresscode te zien. Alles is te krijgen in de supermarkt en gelukkig was er de eerste avond een prima voorraadje met eten in mijn appartement(je) van 112m² aanwezig. Alleen het toiletpapier was op geen van de 3 toiletten te vinden. Dus ondanks het gemis van mijn tas heb ik mij prima kunnen redden.

Een aantal collega’s eet elke avond voor ca. 7 EUR op de compound bij een klein restaurantje, zit een klein winkeltje naast, andere collega’s koken liever zelf. Bij mij zal het wel een mix van het één en ander worden. Gewoon na een drukke dag even lekker in rust met je eigen muziek een hapje eten is soms best wel fijn. Het is wel leuk om te zien wat voor groep hier nu zit voor zo’n project. Zoals gewoonlijk ben ik weer de jongste, nog wel (er komt een jongere collega eind november) maar het zijn allemaal leuke mensen en het is dan ook grappig om te zien hoe snel je even bij de buurman langs loopt voor wat muziek, of voor een kopje waspoeder of rijst. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje en proberen er met vooral ook een hoop plezier en hard werken het beste van te maken. En dat gaat zeker lukken!

De hoogtepunten van de week:

  • Een aanrijding, zonder erg, maar wel met blikschade op een 4 baans weg.
  • De Kingdom Tower!
  • Lekker Flafel eten.
  • Nieuwe leuke mensen ontmoet uit oa.: Korea, Sudan, Jordanie, Nederland, Spanje, Duitsland, Frankrijk, UK.
  • Werk inhoudelijke uitdagingen (nieuwe kantoren, nieuwe diensten, etc)

Ach en mindere puntjes waren er ook wel. Door de bomen het bos niet zien. 2,5 dag zonder je bagage zitten, kei moe zijn, maar vooral het missen van men lieve vriendinnetje.

De foto’s.

Blog #02: I arrived

Allen,

Ik ben goed aangekomen in Riyadh, helaas wel zonder bagage, maar ook dat zal goed komen. Na 3u slaap en een lange intensieve eerste dag is het nu tijd om te slapen.

Een echt blog volgt.

Groet,
Basfietst

image

1 van de 5 kantoorkamers

image

De keuken

image

De huiskamer en 3 toiletten…. Om het hoekje

image

De bus naar Riyadh

Blog #01: op weg naar Saoedie Arabie

Nog maar 4 dagen en dan ben ik in Saoedie Arabie, in Riyadh om precies te zijn. Dat had ik begin dit jaar ook niet kunnen denken, vanaf nu zal ik iedereen via dit blog weer op de hoogte houden over de avonturen in het Midden-Oosten. Na de fietsavonturen in Nieuw Zeeland, Nepal, Europa en Afrika, tijd voor een werkgerelateerde uitdaging en reis.

Een wonderlijke wereld zal het wel zijn in het Midden-Oosten, streng religieus, hard werken en een appartement in plaats van een hoekwoning. De aankomende dagen nog wel wat dingen te doen en regelen, maar ook dat valt nu wel weer mee. Even naar de bank, de makelaar voor de verkoop van mijn woning, een stapel formulieren invullen voor de gemeente en de “blauwe” enveloppen, de laatste spulletjes even bij elkaar zoeken en dan dit weekeinde mijn tas inpakken. Maar nu eerst een borrel met de collega’s!

“Wat neem je mee voor een jaar?” is een vraag die mijzelf veel gesteld heb, maar die andere mensen mij ook stellen… een echt antwoord is er niet, maar wat kleren, voldoende e-boeken, een laptop en sportspullen, dat is het wel zo’n beetje. Wegwijs is Saoedie Arabie, een goed humeur en een zak drop moet ik nog even regelen, en dan maandag op weg naar land nummer 17 dit jaar. Wat mijn functie precies inhoud, hoe het project er uit ziet, watvoor mensen er zijn en of er te fietsen valt in de woestijn horen jullie vast in de volgende blogs.

Tot snel, hopelijk uit de “grote” zandbak en het zou leuk zijn om af en toe iets uit Nederland te horen via mail, de site of Skype (Basfietst).

Groet,

Bas(fietst en werkt)

Blog #36 Final photo’s from Cape Town!!!

De foto’s uit Kaapstad vanaf de finish, nu weer wennen aan regenachtig Nederland.